Zondag was het weer vroeg dag. Om half 7 al vertrokken. Het was op de grote weg behoorlijk mistig. Bij de afsluitdijk trok het even op en scheen de zon over het IJsselmeer.
Op het vaste land reed ik weer in de mist. Om 8.15 kwam ik in Harlingen aan.Het parkeerterrein was vol maar een kleine auto kon er nog wel bij. Dat was boffen. Ik probeerde de boot van 8.45 maar mocht er niet op: Vol
Dat gaf tijd voor een kopje koffie.
Het wordt spannend want ik voel me lamlendig. Ik ben al de hele week wat verkouden. Het wordt vast beter als ik op Terschelling ben en bovendien mijn trouwe fan fietst weer mee! Nu de boot van 9.15 en dan .............lopen!
De overtocht ging voorspoedig en tegen half 12 liep ik de boot af en klonk vrolijke muziek van een blaaskapel.
IK kwam meteen Gerard , de man van Yvonne tegen. Helaas heb ik Yvonne niet gezien en weet ook niet hoe ze gelopen heeft. Ook bij Nap zag ik ze na de marathon niet meer.
De tijd begon op te schieten. Ik had nog een uur. Snel een fiets opgehaald en naar de Stay Okay gereden. Daar omgekleed en gauw terug naar de start.
Ik had nog wel tijd voor mijn speciale opkikker:
Koffie met cranberrygebak.
Om 12.35 klonk het startschot.
De lopers van de halve marathon waren al weg en er was voor ons veel ruimte.
Het mistte nog steeds en dat zou de hele dag duren. Bij het begin na ongeveer 300m heb ik Hans ontmoet en succes gewenst.
Bij 7 km kwam ik bij groepje waar Gerry Visser liep . Het groepje liep heel constant. Ik heb zeker tot 22 km met hen samen gelopen. Opeens dook Gerry een bosje in en wij liepen verder. Tot bijna het strand liep ik steeds met iemand samen.
Bij 30 km stonden 3 enthousiaste vrouwen en riepen. Daar komt die man met die mooie benen!! Ha Ha.
Op het strand was het een beetje moeilijk en vanweg de mist zag je niet eens de zee maar hoorde ik het ruisen wel.
Dan het laatste stuk. Dat leek wel eindeloos te duren . Zoals atijd mooi in het bos, dat wel.
Bij het begin van West hingen de vlaggen al uit net als in het eerste stuk tot de Boschplaat waar ook veel muziek was van muzikanten en luidsprekers die buiten in de tuinen stonden.
De laatste straat was vol publiek. Ik ging over de finish met 3.25:04. Daar zag ik Claudia en Fred en niet Ramona en Running Roland.
Het begon steeds kouder te worden en ik ben snel gaan douchen. In de Stay Okay stond een heerlijke stamppot maaltijd klaar.
Het was weer een fantastische loop. Volgend jaar weer??????.
Mo, Hans, Fred
Groet Mo
|