Gisteren ben ik in het zicht van Den Helder gestrand. Het was me nog nooit overkomen dat ik moest stoppen met een loop. Ik zou Den Helder best gehaald hebben maar dan was ik buiten de limiet aangekomen en dat had geen zin.
Na 72 km. ben ik op aanraden van mensen van de organisatie gestopt maar met enorme tegenzin en grote spijt. Ik moest om 18.00 uur binnen zijn . Nog 8 km moest ik en dat was niet meer te halen in drie kwartier. Om 17.15 stapte ik in hun auto die mij naar het eindpunt bracht.
Voor mij deze keer geen finish,nee er stond niemand meer op me te wachten.
Die ochtend was ik al vroeg uit de veren om op tijd in de Tmmerfabriek te zijn.
Daar was het al lekker druk. Ik haalde mijn startnummer : 29 en praatte met wat bekenden oa. de moeder van Leonie,Rinus,Margot,Henri en nog meer.
Ik hoorde al meteen dat het voor de 100 mile lopers een zware nacht was geweest.
Dat was geen goed vooruitzicht.
Om half negen was de start. Ik begon rustig want ik wilde het lang volhouden.
In het eerste begin viel het strand me niet tegen maar ik liep niet optimaal. Ookal had ik geoefend met de rugzak liep het toch niet lekker ermee.
In Castricum zag ik wanno en Rinus haalde me in. Hij liep als een kievit.
Een stuk later kwam Rinus terug:hij had het opgegeven. Hij wenste me succes en ik ging door.
Op de een of andere manier liep ik niet in een goed tempo. Ik was ook best laat in Bergen.
In Camperduin stonden mijn vrouw en een vriendin en gaf ik mijn rugzak af. Dat luchtte op.
Vanaf daar volgden zij mij.
Toen kwam ik op de dijk en halverwege stond Cor Butter daar met zijn caravan.
Ik nam wat te drinken en ging verder.
Ik had erg veel last van de wind; het leek alsof ik de hele tijd tegen een muur opliep.
Toen begon de vloed op te komen en werd het lopen op het strand steeds zwaarder.
In Groote Keeten was het 16.45 en was de post al begonnen met inpakken. Mijn drinken stond er nog en ik kreeg een banaan.
Op naar Duinoord. Ik zag de tent van de post in de verte maar daar werd ik dus in de auto geladen.
Bij Petten wist ik al best dat het krap zou zijn maar daar zeiden ze nog dat we waarschijnlijk wel later zouden mogen finishen omdat veel mensen later waren en het zo zwaar was. Ook wisten ze daar niet hoeveel lopers er nog meededen.
Achteraf waren dat er volgens mij veel minder dan dat ze daar wisten.
Dat was niet goed aan ze doorgegeven.
Ik geef het natuurlijk niet zomaar op en ga het vast over twee jaar nog eens proberen maar in de tussentijd ga ik vast en zeker op mijn eigen houtje en in mijn eigen tempo naar Den Helder net als Jan Knippenberg dat deed.
De verrassingsprijs bij het eind kreeg ik dan wel niet maar wel een speciale prijs met een staartje. Kijk maar bij de foto's
Hierbij wil ik alle vrijwilligers bedanken. Zonder al die mensen was deze loop niet mogelijk geweest.
Of ik volgende week als pacer in Rotterdam meedoe weet ik nog niet want het weekend daarna doe ik mee aan 100 km Limburgs Zwaarste. Dat moet te halen zijn want de limiet is daar ruimer.
Groet Mo
Annemarie en Rinus
Door Bjorn gemaakt in Den Helder |